Polder de Biesbosch 1926 – 2026 van ‘rimboe’ naar polder Vroeger strekte de Biesbosch zich uit tot de Wieldrechtse Zeedijk in Dordrecht. Het was een wirwar van kreken, biezen- en rietgorzen en uiteraard grienden. Dat landschap werd in de kranten van toen gemakshalve aangeduid als ‘rimboe’. De plannen om die wildernis van zo’n 1000 hectare…
Exotische waterwoekeraar rukt op Deze plant werd voor het eerst aangetroffen in de Kort en Lang Ambacht, een natuurontwikkelingsgebied op het Eiland van Dordrecht. In september 2007 werd de kleine waterteunisbloem (inclusief de wortels) verwijderd. Kranen groeven de planten uit en het materiaal werd gedumpt in kuilen en afgedekt met grond. De exotische woekeraard stak…
In Nationaal Park De Biesbosch zijn afgelopen seizoen vier jonge visarenden geringd. In Nederland broedt de visarend sinds 2016. Om deze prachtige, maar ook kwetsbare arend beter te kunnen volgen en te beschermen worden jaarlijks enkele jonge vogels voorzien van een kleurring. Op deze manier hoopt Staatsbosbeheer dat er in binnen- en buitenland vogels worden…
Alblasserwaard Torenvalk poseert voor je neus Fotograferen vanuit een fotohut is tegenwoordig een populaire bezigheid. Samen met Henk de Jong uit Dordrecht bezoek ik twee hutten in de Alblasserwaard. Op internet zijn de hutten te vinden op het Vogelhuijs, de verzamelnaam van enkele vogelhutten in de Alblasserwaard: het WeidevogelHuijs en de Donkse Laagten, beiden onderkomens…
Een nieuw hoofdstuk voor Bass Rock De Britse natuurbeschermingsorganisatie Royal Society for the Protection of Birds (RSPB) heeft onlangs de legendarische Schotse rots Bass Rock en het naburige eiland Craigleith gekocht. Na 300 jaar in handen van de adellijke familie Dalrymple te zijn geweest, worden de eilanden nu beschermd als cruciaal leefgebied voor ’s werelds…
In de laatste 25 tot 30 jaar is er veel in De Biesbosch veranderd. Het bekende zoetwatergetijdengebied is allang niet meer het domein van griendwerker, rietsnijder of boer. Na de hoge waterstanden in 1993 en 1995 was er veel vraag naar klei. Twee landbouwpolders op het Eiland van Dordrecht werden daarvoor afgegraven. Na de eeuwwisseling kwam Rijkswaterstaat met nieuw beleid ‘Ruimte voor de Rivier’, waarbij er ook nadrukkelijk werd gekeken naar de Noordwaard bij Werkendam. Thans is daar een doorstroomgeul gecreëerd, die in werking treedt bij hoge Rijnafvoeren. Door al de landschappelijke ontwikkelingen vestigde de zeearend zich in 2012 in het gebied als broedvogel, gevolgd door de visarend in 2016.
De watersnip (Gallinago gallinago) is in ons land zeer zeker geen algemene broedvogel. Alleen waar sprake is van kletsnatte terreinen kan Gallinago gallinago, zo luidt de wetenschappelijke naam van de watersnip, zich nog enigszins als broedvogel handhaven. In IJsland is dat totaal anders. Het land is twee keer groter dan Nederland en heeft veel minder inwoners (ongeveer 300.000) en dat geeft een heel andere situatie. Rivieren vertonen er nog grillige structuren en kunnen er ook grotendeels vrij meanderen. Het is daar heel gewoon om door een kletsnat boerenterrein te lopen en de watersnippen vliegen je er om de oren. De vogels kun je er ook goed bekijken als ze op een schuur of paaltje staan. IJsland is een watersnippenland bij uitstek!
Een bezoek aan Marokko om er vogels te kijken, is zeer beslist de moeite waard. Aan de kust is dat wel makkelijker dan op een trip door het gortdroge binnenland. In de Erg Chebbi woestijn bij Merzouga, gaan we op zoek naar typische woestijnsoorten zoals de bruingele babbelaar, de Afrikaanse woestijngrasmus, de witbandleeuwerik en diverse soorten zandhoenders. Wij zagen witbuikzandhoen, kroonzandhoen en Sahelzandhoen om ons heen razen en geregeld neerstrijken bij diverse poelen.
Na een moratorium van drie jaar heeft de Europese Commissie onlangs aangekondigd de jacht in sommige delen van West-Europa weer te heropenen. Jarenlang vertoonde de zomertortel een afnemende trend. In plaats van het verlengen van beschermende maatregelen, zet de Europese Commissie de deur dus weer open voor vogelmoord.
Op Texel verblijft een bileider, bij De IJzeren Kaap. Een bijzonder zeldzame soort, Normaal houdt de brileider zich namelijk op in Alaska en West-Siberië. Een buitenkansje om deze soort in ons land te zien. Op 18 januari 2025 kwamen er maar liefst 1000 vogelaars uit heel Europa naar Texel om deze super zeldzame soort te kunnen zien.
