Landschappen
Een selectie landschapsfoto’s uit Nederland, Engeland, Frankrijk, IJsland en Marokko. De beelden tonen de variatie in vormen, patronen, kleuren en structuren die in natuurlijke landschappen te vinden zijn.
Van uitgestrekte kustgebieden en rivierdelta’s tot vulkanische vlaktes en kleurrijke aardlagen. Elke foto legt een bijzonder moment vast waarin licht, landschap en compositie samenkomen.
Nederland
Ondanks de Deltawerken is er in de Biesbosch toch nog steeds sprake van getij. Zo plaatste Staatsbosbeheer in het begin van de jaren negentig, de Mariapolder onder invloed van het buitenwater. Het op- en afgaande water vormt in de voormalige graslandpolder diverse geulen.
Het water in de Mariapolder ‘beweegt’ dagelijks nog zo’n 70 tot 80 centimeter. Het getijdenwater schuurt kleine geultjes uit, die bij eb goed zijn te zien. Zoetwatergetijdegebieden zijn op wereldschaal een zeldzaam fenomeen. Dankzij een open verbinding met de Noordzee (via de Nieuwe Waterweg), is er in de noordkant van NP de Biesbosch nog steeds sprake van een behoorlijke getijslag, ondanks de Deltawerken.
Als we het over ontpolderen hebben dan kan èn mag de Hedwigepolder in Zeeuws-Vlaanderen niet ontbreken. Over de plannen om deze polder terug te geven aan de natuur, woedde jaren een juridische strijd. Uiteindelijk komt het er toch nog van; in 2022 stroomt het rivierwater voor het eerst de voormalige landbouwpolder in.
De Kwade Hoek bij Stellendam is een prachtig voorbeeld van struinnatuur. In dit buitendijkse gebied heeft het getij vrij spel en er liggen dan ook veel meanderende geulen.
Bij de Zwarte Haan in Friesland verzamelen zich veel bergeenden. Jaarlijks komen er tienduizenden bergeenden naar dit gebied om te ruien. Op de achtergrond is de vuurtoren van Ameland te zien.
Frankrijk
In Frankrijk liggen ook prachtige getijdengebieden zoals in Normandië. Vanuit de lucht krijg je door het gebruik van een drone een totaal ander perspectief. Een meanderende geul mondt uit in de Noordzee. In het droogvallende slik ligt een netwerk van kleinere getijdengeultjes. Het landschap is hier voortdurend in beweging.
In het droogvallende slik ligt een netwerk van kleinere getijdengeultjes. Het landschap verandert hier voortdurend.
Op hogere stukken in het terrein is sprake van begroeiing. Wij zouden zo’n stuk buitendijks land kwelders of schorren noemen.
Lac du Der is het grootste kunstmatige meer van Frankrijk en werd aangelegd om hoge waterstanden te voorkomen. In de zomer staat het meer vol en in het najaar en winter ligt het droog, omdat men dan het water weer geleidelijk loost. De enorme vlakte is in het najaar een spectaculair bolwerk van tienduizenden, pleisterende kraanvogels. Op de foto is het kerkje van Giffaumont te zien.
In najaar en winter verandert Lac du Der in een netwerk van ondiepe geulen en poelen.
Marokko
Het ruige, droge achterland ten zuiden van de Hoge Atlas, nabij steden als Taroudant en Tafraoute. Hier liggen opvallende roze en oranje granietformaties.
IJsland
De Hverfjall krater is een vulkanische formatie die ongeveer 2500 jaar geleden is gevormd tijdens een explosieve vulkaanuitbarsting. Het is een stratovulkaan, wat betekent dat hij een kegelvormige vorm heeft en steile hellingen. Een stratovulkaan wordt gekenmerkt door explosieve, heftige uitbarstingen. De Hverfjall krater is te vinden in het noorden van IJsland en ligt aan de oostzijde van het Mývatn meer.
De Drangajökull is de enige gletsjer in de Westfjorden op IJsland. Over gletsjers horen we de laatste tijd negatieve berichten. Onder invloed van klimaatverandering zijn de meeste gletsjers immers aan het krimpen. De Drangajökull vormt echter een uitzondering en dat komt waarschijnlijk door de ligging van de gletsjer op het schiereiland Vestfirðir, waar hij wordt beïnvloed door de lagere zee temperaturen in vergelijking met de gletsjers in het zuiden van IJsland. De Drangajökull voert water af en mondt uit in een nabij liggend fjord, waar de invloed van getijdenwerking merkbaar is. Tijdens eb zijn de meanderende geulen goed te zien.
