Varen in een oneindig water labyrinth

Na een reis door tien landen mondt de rivier de Donau met een gigantische delta uit in de Zwarte Zee. Bij mijn eerste bezoek in 1997 gebruikte men er nog veel Lotca’s (houten roeiboten). Prachtige vaartuigen die grotendeels met de hand werden vervaardigd. Ik bezocht er een werkplaats waar zo’n ding werd gemaakt, omringd in een zee van houtkrullen en spaanders. Om de naden in de huid waterdicht te maken, drukte men er hennep in, waarna er een strijkmiddel (verwarmde teer en hars of pek) overheen werd gesmeerd. Na de afkoeling werd de overtollige pek verwijderd. Een schip op zo’n manier waterdicht maken noemen we breeuwen. Lotca’s speelden een grote rol bij de visserij. Om fuiken uit te zetten en uiteraard weer te legen. Bij het overbruggen van grotere afstanden in de gigantische delta gebruikte men destijds draagvleugelboten, die met veel lawaai en de nodige golfslag over het water raasden. Tegenwoordig zorgen kleinere bootjes (met zware buitenboordmotoren) voor de verbindingen.