Costa Rica
De Republiek Costa Rica is een land in Centraal-Amerika dat in het noorden door Nicaragua en in het zuidoosten door Panama wordt begrensd. In het westen en het oosten wordt het respectievelijk begrensd door de Grote Oceaan (Pacific)en de Caraïbische Zee. Costa Rica heeft een oppervlakte van 51.100 km² en telt ruim vijf miljoen inwoners. De hoofdstad van het land is San José.
Costa Rica is voor natuurfotografen het paradijs op aarde. Mijn vrouw Annemieke en ik bezoeken onder meer Boca Tapada, waar je gemakkelijk oog in oog komt te zitten met oogverblindende vogelsoorten zoals de Red-legged Honeycreeper. Een vogel die zijn naam zeker eer aan doet! De Nederlandse naam blauwe suikervogel spreekt mij minder aan.
White-necked Jacobin
Kolibries zijn behoorlijk territoriaal. Zij verdedigen ‘hun’ bloemen dan ook fel. Een White-necked Jacobin wil nectar verzamelen, maar wordt verjaagd door de ‘eigenaar’, in dit geval een vrij grote Scaly-breasted Hummingbird. In het algemeen zijn kolibries voorzien van felle kleuren, maar de Scaly-breasted Hummingbird vertoont veel bruine- en grijze kleuren.
Tijdens ons verblijf in Boca Tapada zien we regelmatig de Great Curassow voorbij komen schuifelen, het zijn fazantachtige vogels. Deze soort met de opvallende kam, heet in het Nederlands bruine hokko.
In Costa Rica komen verschillende soorten toekans voor, zoals deze kleurrijke Collared aracari.
Bij Boca Tapada staan nogal wat bomen met gaten. Regelmatig zien we er de Cinnamon Woodpecker, de diverse gaten inspecteren.
In de regenwouden komen ook de nodige hagedissen voor zoals deze helmbasilisk, de Engelse naam vind ik echter leuker: Jezus Christ Lizard, het dier kan immers met zijn achterpoten razendsnel over het water rennen.
Leguanen zijn een stuk forser dan de helmbasilisk. Zij worden allebei tot de (koudbloedige) reptielen gerekend. Ze zijn dus afhankelijk van de zon en hun omgeving om hun lichaamstemperatuur te regelen.
Caño Negro
Caño Negro ligt in het noorden van Costa Rica en is werkelijk een grandioos wetland! Er zijn blijkbaar (nog) niet veel toeristen, want mijn vrouw Annemieke en ik zijn de enige passagiers. Vanaf de boot zien we diverse vogels zoals de Ringed Kingfisher (een knoert van een ijsvogel), de Roadside Hawk (een roofvogel die veel langs de weg is te zien) en de American Darter (een slangenhalsvogel). Door de weelderige bossen scharrelen kapucijnapen.
Tijdens een fantastische vaartocht door Caño Negro, een waterrijk gebied bij de grens met Nicaragua, poseert een Red-winged Blackbird (epauletspreeuw) vlak naast de boot.
In Boca Tapada krijg ik een tip over een agamireiger die zich in de buurt schuil houdt. Met een kano vaar ik er heen en kan hem probleemloos fotograferen.
In de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw was Costa Rica koploper op het gebied van ontbossing. Een hoogst twijfelachtige eer… De overheid gooide het roer in de loop van de jaren 90 drastisch om en begon weer met het bebossen van terreinen. Er werd een fonds (PSA ‘Pagos por Servicios Ambientales’) opgericht waarmee landeigenaren en boeren werden gestimuleerd om de terreinen weet te bebossen. Thans is zo’n 50 procent van het land weer bebost en men streeft ernaar om dat in 2030 uit te breiden naar 60 procent. Ecotoerisme speelt daarbij een belangrijke rol.
In Costa Rica is het ‘easy birding’; om vogels voor je lens te krijgen hoef je dus niet persé door klamme regenwouden te ploeteren. Terwijl we aan de koffie zitten, poseren er regelmatig Brown-hooded Parrots voor ons.
Het fotograferen van kolibries (‘Hummingbirds’) vereist een beetje geduld. Normaal gesproken keren zij weer terug op dezelfde, bloemrijke locaties om nectar te verzamelen.
In de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw was Costa Rica koploper op het gebied van ontbossing. Een hoogst twijfelachtige eer… De overheid gooide het roer in de loop van de jaren 90 drastisch om en begon weer met het bebossen van terreinen. Er werd een fonds (PSA ‘Pagos por Servicios Ambientales’) opgericht waarmee landeigenaren en boeren werden gestimuleerd om de terreinen weet te bebossen. Thans is zo’n 50 procent van het land weer bebost en men streeft ernaar om dat in 2030 uit te breiden naar 60 procent. Ecotoerisme speelt daarbij een belangrijke rol.
In Costa Rica is het ‘easy birding’; om vogels voor je lens te krijgen hoef je dus niet persé door klamme regenwouden te ploeteren. Terwijl we aan de koffie zitten, poseren er regelmatig Brown-hooded Parrots voor ons.
Het fotograferen van kolibries (‘Hummingbirds’) vereist een beetje geduld. Normaal gesproken keren zij weer terug op dezelfde, bloemrijke locaties om nectar te verzamelen.
King Vulture
We zien veel zwarte gieren rondom diverse lodges in Costa Rica. We zien echter ook King Vultures (koningsgieren). In een weiland ligt een kadaver en er cirkelen tientallen zwarte gieren om heen. Tussen de zwarte vogels, ontdekken we ook twee koningsgieren. Een volwassen exemplaar en een juveniel, herkenbaar aan de zwarte veren op de kop en hals.
Black Vulture (zwarte gier)
Black Vultures zijn overal. Gieren hebben meestal kale koppen en nekken, bij het peuren in kadavers word je dan niet gehinderd door veren!
