Tag archieven: Bas Kakes

De Biesbosch: Natuur in beweging

Met pensioen gaan…dat is en blijft toch even wennen. Je dagelijkse routine valt weg en je moet voortaan zelf iets op de rails zetten. Met twee jaar Corona had ik wat dat aangaat niet zo’n goede start. Op zekere dag werd ik echter gebeld door de Dordtse filmmaker Bas Kakes en die vroeg, of ik hem wilde helpen met het maken van een documentaire over

de Biesbosch. De film is inmiddels af en kende een harde deadline: 1 mei jongstleden. Tot die datum kon de documentaire worden ingestuurd voor het Wildlife Film Festival Rotterdam (WFFR). Voor het aankomende filmfestijn in Cinerama (eerste week november) zijn we nota bene genomineerd voor een Award, in de categorie: De beste onafhankelijke productie!


Script niet in beton gegoten
In de laatste 25 tot 30 jaar gebeurde er veel in de Biesbosch, dus er was genoeg aanleiding om over dit vermaarde zoetwatergetijdengebied een documentaire te maken. In het verleden zijn er wel een handvol films over de Biesbosch uitgebracht, maar een docu waarbij wordt ingegaan op de recente en bijzonder ingrijpende veranderingen was er nog niet. En dàt is een goede voorwaarde om zo’n onderneming op touw te zetten. Een film maken over iets, dat er nog niet is! We werkten weliswaar volgens een script, maar dat was zeker niet in beton gegoten.

Sommige onderwerpen zoals boksende hazen en water halende honingbijen dienden zich spontaan aan. Natuurlijk zijn er in ‘De Biesbosch: Natuur in beweging’ genoeg verwijzingen naar vroeger. Je kunt alleen niet alles uitvoerig behandelen want er is nu eenmaal een filmlijn, die hier en daar wordt onderbroken door mini-verhaaltjes over reeën, foeragerende grutto’s, hazenliefde en de metamorfose van de Noordwaard bij Werkendam.  Natuurlijk is er in de film aandacht voor het verleden. We wilden dat vooral illustreren met historisch (zwartwit) beeldmateriaal.

Stadsarchief Dordrecht
Daarvoor belanden we bij het Nederlands Instituut voor Beeld & Geluid in Hilversum.  Maar daar gaat dan meteen de kassa rinkelen. Uiteindelijk vinden we mooi authentiek filmmateriaal bij het Stadsarchief in Dordrecht, met als bijkomend voordeel dat we het gratis mogen gebruiken. De enige voorwaarde die het Stadsarchief stelt is bronvermelding op de aftiteling. Bij het vervaardigen van zo’n documentaire gaat het dus niet uitsluitend om het uren turen door lenzen bij nacht en ontij. Het achterhalen van goed bruikbaar historisch beeld vergt ook de nodige inzet en energie. In de film zijn ook beelden verwerkt van ijsvogels. In de boeken lees je meestal dat een ijsvogel een gevangen visje eerst tegen een tak dood mept en hem dan naar binnen werkt. Wij zagen op onze beelden echter dat zo’n gevangen prooi nog leeft, ook als die al is door geslikt! Meerdere malen bleef het staartje, zeker bij een wat groter visje, buiten de bek steken, en bewegen! Een klein stekelbaarsje gaat na twee, drie tikken snel naar binnen. Ik filmde een keer een ijsvogel die een gewone watersalamander had gevangen. Nadat ik alle videoclips had bekeken, bleek de ijsvogel het beestje maar liefst 70 keer tegen een tak te meppen. Hoe het afliep weet ik niet, want op een gegeven ogenblik vloog de ijsvogel met de watersalamander in de snavel weg.

‘De drempel’ bij Werkendam
We zijn in de afgelopen vijf jaar veel op pad geweest. Natuurlijk komt de Noordwaard ook aanbod. We wilden graag beelden maken van de overstromende ‘drempel’ bij Werkendam. Dat systeem treedt in werking bij een hogere waterstand dan twee meter plus N.A.P. Hierbij hielden Bas en ik de prognoses van Rijkswaterstaat goed in de gaten. Het leidde doorgaans tot intensief getelefoneer en gebruik van de Whatsap. We rukten uit zodra er de nodige voorspellingen werden gedaan over hoge waterstanden. Onze ervaring leerde echter dat er eerst hoog wordt ingezet en dat de prognoses in een later stadium meestal naar beneden worden bijgesteld. Zo stonden we meerdere keren tevergeefs bij de drempel. Er gebeurde dan helemaal niets, althans niets waarop we vooraf zo vurig hoopten. In zo’n geval schakelden we over op onze onderwerpen op de ‘to do list’  zoals luchtopnamens van Geertruidenberg of Dordrecht. Of we zochten naar goede locaties om erosie in beeld te brengen. Zo kwam er beetje bij beetje en beeldje voor beeldje lijn in De Biesbosch; Natuur in beweging.

Op het Wildlife Film Festival Rotterdam en in de bios

De Biesbosch: Natuur in beweging is vervaardigd door FastWorks. De regie van de film berust bij Bas Kakes, filmmaker uit Dordrecht. Daarnaast is hij cameraman en video-editor. Coen Koopmans presenteert en schreef het script. Visuals en graphics werden gemaakt door grafisch ontwerper Kevin van den Hoek. Jacques van der Neut, oud-boswachter Staatsbosbeheer, 2e cameraman, presentatie en hij schreef mee aan het script.

Daarnaast werkt FastWorks samen met Bas Bakker van Playback Images. Hij zorgt voor productie en distributie van de film. Inmiddels staat de documentaire over de Biesbosch bij verschillende bioscopen in de programmering. De voorverkoop bij het Chassé Theater in Breda ging trouwens wel heel snel. In 24 uur gingen daar rond de 150 kaarten van de hand. Er is inmiddels in hetzelfde theater een vertoning bij gekomen. Wij krijgen trouwens veel vragen over locaties waar de film wordt vertoond. Wij kunnen niet zelf bepalen waar onze film vertoond gaat worden. Wij zijn daarbij afhankelijk van programmeurs van diverse bioscopen. De knop Vertoningen op www.biesboschfilm.nl blijft dus voortdurend veranderen.

Hutfotografie; van héél dichtbij

Natuurfotografie kun je in de vrije natuur doen, maar (vogel)fotografie vanuit hutten wint terrein. Om de sfeer te proeven bezoeken Bas Kakes, filmmaker uit Dordrecht en ik, de Fotohut Alblasserwaard bij Groot-Ammers.

Mobiele schuilhut
Vogels fotograferen is gemakkelijker gezegd dan gedaan. De benadering van al die beesten in het vrije veld is en blijft altijd wel een dingetje. Een auto kan bijvoorbeeld heel goed fungeren als een mobiele schuilhut. Het fotograferen van vogels kan natuurlijk ook vanuit een (vaste) fotohut.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is Auto-als-schuilhut-1024x749.jpg
Een auto kan heel goed dienst doen als een mobiele schuilhut. (foto; Jacques van der Neut)

Het aanbod kunnen we grofweg verdelen in onderkomens die in vrij toegankelijke terreinen zijn geplaatst en hutten die tegen vergoeding kunnen worden gebruikt. Aan het gebruik van vrij toegankelijke hutten zijn geen kosten verbonden, maar het grote nadeel is dat zij niet speciaal voor de fotografie zijn neergezet. Doorgaans laat zo’n locatie te wensen over; er is of wordt nauwelijks rekening gehouden met de licht-omstandigheden, het onderhoud laat (soms) te wensen over en er wordt niet gevoerd. De in zo’n hut aangebrachte gaten of spleten zijn te hoog of te laag aangebracht en doorgaans is er geen ruimte om je statief ergens weg te zetten. Zulke hutten kunnen we typeren als observatiehutten, waaruit je met een verrekijker naar vogels in de omgeving kunt turen. Natuurlijk kun je vanuit zo’n hut ook fotograferen maar de vogels blijven in het algemeen op grote afstand.

Commerciële hutten
Bij het gebruik van een commerciële hut ben je normaal gesproken van een hoop praktische problemen verlost, want bij de plaatsing en inrichting ervan is de fotografie immers als leidraad gebruikt. Meestal staan dergelijke fotohutten op privé terreinen, waardoor toezicht gegarandeerd is. Aangezien er bij commerciële hutten wél wordt gevoerd, is de kans op de aanwezigheid van vogels zeer groot. Om op gelijke hoogte te zitten met bijvoorbeeld badende vogels, worden fotohutten ingegraven, hetgeen je perspectief ten goede komt. Aangezien er gebruik wordt gemaakt van gespiegeld glas zie jij van binnenuit de vogels wel, maar andersom niet. Eigenlijk een heel aangename manier van fotograferen, maar het is minstens zo leuk om al die vogels gewoon van dichtbij te kunnen bekijken, zonder dat zij er bij het minste geringste vandoor gaan. Dat is ook het geval bij de Fotohut Alblasserwaard bij Groot-Ammers. De ligging van deze fotohut is niet bepaald idyllisch; het onderkomen ligt aan de rand van een industriegebied. Ik heb veel hutten gebruikt en van binnen gezien, maar zoiets maakte ik nog niet eerder mee. Grappig dat het op zo’n manier blijkbaar ook kan.

Het ingraven van fotohutten komt je perspectief ten goede. Je komt op hetzelfde niveau met badderende vogels, zoals deze groenling. (foto; Jacques van der Neut)

Comfortabele fotohut
De Fotohut Alblasserwaard is een comfortabele fotohut; er staan goede stoelen, we beschikken over stromend water en kunnen dus thee en koffie zetten. Er is zelfs verwarming en een toilet. We vervelen ons geen moment. In het vroege ochtendlicht scharrelt er al een waterral voor onze hut, maar voor fotografie is het helaas nog te donker. Daarna is het een komen en gaan van pimpelmees, koolmees, ringmus, grote bonte specht en roodborst. Er vliegen ook de nodige gaaien en holenduiven. Meerdere malen verschijnen er sperwers voor de hut en steevast gaat dan al het vogelvolk er halsoverkop vandoor. Prachtig trouwens, om sperwers op zes meter afstand te kunnen bekijken en te fotograferen. Het betreft zowel mannetjes als vrouwtjes, die soms wel tien minuten voor de hut blijven zitten. De fel gekleurde gele ogen spieden in het rond. Meestal wordt het verenpak geordend. Zodra zo’n ranke rover vertrekt, keren veel vogels geleidelijk terug. Om de diverse soorten vast te leggen, gebruiken we telelenzen van 400- en 500 millimeter.

Een mannetje sperwer strijkt vlak voor de Fotohut Alblasserwaard neer. (foto; Jacques van der Neut)

Prijzen
Voor het gebruik van een professionele hut schommelen de prijzen ergens tussen de vijftig en honderd euro per dag. Sommige ondernemers exploiteren diverse hutten, waarin meerdere fotografen plaats kunnen nemen. Zo’n onderneming kan zich dan ontwikkelen tot een lucratieve business, maar aan de andere kant vergt zoiets ook het nodige onderhoud en naloop. Het fotograferen vanuit hutten wint aan populariteit. Het tijdig boeken van zo’n onderkomen is een absolute voorwaarde. Sommige zijn immers maanden volgeboekt. Mocht u de Fotohut Alblasserwaard ook een keer willen gebruiken, dan is een beetje geduld wel op zijn plaats. Eind mei 2022 zijn er weer mogelijkheden.